permisos e licencias melloras
ACORDO DE MELLORAS SOBRE
PERMISOS E LICENCIAS NO HOSPITAL
DA COSTA
NOVO : PERMISO POR ENFERMIDADE GRAVE
Os días hábiles a que temos dereito por a Lei da Función Pública poderemos solicitalos a partir de agora sin ser consecutivos, sempre dentro dun período de 10días a partir do feito causante.
Oo
VACACIÓNS
Poderanse disfrutar vacacións por semanas fora do período ordinario. No período ordinario o disfrute será por mes completo ou quincenas.
28 HORAS POR FORMACIÓN
As horas por formación acotaránse ó día, e dicir, se acudimos a un curso de formación pola tarde e traballamos en quenda de maña, poderemos solicitar a maña para formaciòn.
ACUDIR A EXÁMES OPE FORA DE GALICIA
Para acudir a exames de opes de outras comunidades teremos dereito a un día.
ALEGACIÓNS O PLAN DE RR.HH DO SERGAS
A CIG FAI ALEGACIÓNS OS PLANS DO SERGAS
Alegacións o plan de RR.HH
Consideracións xerais.
Neste momento a Consellaría de Sanidade ten sometido a alegacións dous documentos de máxima importancia que, de seren aprobados, definirán as grandes liñas da política sanitaria nos próximos catro anos.
Non podemos analizar os documentos por separado, xa que eles están intrinsecamente relacionados.
No premer documento: Xestión Integrada; a Admón pretende crear o marco normativo que supere os limites xeográficos das actuais áreas sanitarias; encubertamente está a mudar o mapa sanitario.
No segundo documento: Decreto de Ordenación de RRHH; a Admón pretende adaptar as condicións laborais das/os traballadoras/es públicos a esta nova estrutura organizativa de área.
Desde CIG-SAÚDE vemos con preocupación este tema. A pesares de que durante moitos anos vimos demandando un plano de ordenación de Recursos Humanos que nos permitise falar dunha política integral en materia de persoal que acabase coa permanente sensación de conflitividade no sector, o que acontece con estes documentos é que, en vez de dar unha solución global que permita alinear os intereses do sistema sanitario público cós intereses do seus profesionais, imos contribuír a crear un clima de incerteza permanente.
. Os sistemas de mobilidade permanente só achegan novos elementos de conflitividade. Iso si, con isto as/os doentes dificilmente percibirán unha mellora no sistema sanitario.
A Admón sanitaria ten a obriga de adquirir o compromiso coas/os profesionais e as/os cidadáns galegos de dotar con vínculo de fixeza aos cadros de persoal do sistema sanitario público, de acordo coas necesidades asistenciais, e adoptando medidas a prol da plena estabilidade, para por fin á precaridade laboral, facilitando os traslados voluntarios entre as institucións sanitarias.
Coa mobilidade permanente das/os profesionais o único que a Admón consigue é:
- Dificultar a captación e retención dos profesionais nun mercado competitivo, xerando incerteza na continuidade dos servizos.
- Non favorece o compromiso dos profesionais coa calidade na prestación sanitaria nin a consolidación dos equipos asistenciais.
Nos últimos dez anos a porcentaxe que representa o gasto de persoal sobre o gasto sanitario total rebaixouse entre 5 e 6 puntos , nunha conclusión ao mellor simplista, pero si efectiva, podíamos dicir que os RRHH crecen menos que a demanda de servizos por parte da poboación. Isto hai que resolvelo con políticas de persoal integradoras, que nos permitan cuantificar as necesidades e as dotacións dos cadro de persoal.
Cando menos parece incompatible formar profesionais en materia de xestión clínica para rediseñar o modelo organizativo da sanidade pública, sen que para ostentar a xefatura de servizo sexa requisito imprescindíbel traballar en réxime de exclusividade para o sistema .Isto só se pode entender se o que se pretende é contribuír a manter unha confusión nos límites entre a sanidade pública e privada.
ALEGACIÓNS AO ARTICULADO.
O texto do documento debería empezar por este articulado.
3.3 Sistemas de avaliación de necesidades estruturais.
O articulado do Decreto de Ordenación dos RRHH debería empezar por este capítulo. A Admón sanitaria deberá por en marcha mecanismos que permitan cuantificar as necesidades e as dotacións dos cadros de persoal.
1.- Obxectivos.
1.- Estabilidade no emprego.
Medidas a tomar antes da convocatoria da OPE.
- Erradicar o encadeamento de contratos sucesivos que encubran postos de traballo estable.
- Facer aflorar os postos de traballo estables de maneira que poidan ser regularizados na vindeira Lei de Orzamentos e convocadas na próxima OPE.
2.- Introdución de baremos estables. O texto debe recoller:
- Incluirase no novo pacto de selección temporal o sistema de contratacións de médicas/os especialistas hospitalarios: bases e baremos.
5.- Adaptar os recursos existentes ás necesidades da poboación mediante o establecemento de mecanismos que garantan a estabilidade laboral e a continuidade das equipas asistenciais; corrixindo as desigualdades territoriais na dotación de RRHH, sobre todo nas áreas de maior dificultade de cobertura. Convocatorias de mobilidade voluntaria que facilite a posibilidade de traslado das/os profesionais ao centro solicitado.
11.- Débese incluír un novo punto que aborde as necesidades dos profesionais. A falta de motivación das/os profesionais. Motivación é, en primeiro lugar, non desmotivar, e, só se consigue despois de recibir unha valoración positiva do seu traballo.
II 2 Recursos Humanos.
Non diríamos nada novo se o noso diagnóstico fose exclusivamente o de resolver o problema agudo da escasea de profesionais sanitarios e a necesidade de adoptar medidas a curto prazo que garantan a dispoñibilidade de persoal formadas en nº suficiente para atender a demanda do sistema
sanitario. Se non abordamos outros problemas ligados ás necesidades dos profesionais.
O actual déficit de profesionais en determinadas categorías e especialidades, tanto de licenciados sanitarios como diplomados; os actuais licenciados de grao, débese sobre todo a un problema de planificación. A mala xestión na previsión das necesidades non é responsabilidade exclusiva da Admón sanitaria, senón que o sistema educativo marca o seu ritmo, as súas políticas e as súas prioridades, poñendo no mercado laboral sanitario un nº de profesionais independentemente dos ritmos, das políticas e das necesidades da Admón sanitaria. Por isto, faise imprescindíbel unha maior e mellor coordinación, até agora inexistente, e un maior peso do sistema sanitario á hora de determinar as proxeccións sobre as necesidades do emprego do que poidan facer as autoridades educativas.
Nas medidas a adoptar.
- Sería un erro pensar nas previsións de necesidades só para parchear a realidade, no senso de buscar de forma inmediata recursos suficientes para atender os servizos que xa existen, sen facer unha estimación mínima das necesidades, tendo en conta o crecemento alcista do sistema.
- Remendar a situación e o que se está a facer con medidas cortopracistas, sendo conscientes de que non soluciona o problema e que de futuro pode agravalo.
- Non se pode pensar, en exclusiva, que as futuras promocións de titulados sanitarios cubrirán a renovación por xubilación, se non se ten en conta o crecemento vinculado a posta en funcionamento de novas infraestruturas sanitarias.
- Debemos ter en conta o déficit de profesionais especialistas: FEAS e Enfermeiras Especialistas: matronas.
- Coordinación coa Admón educativa na planificación e definir as necesidades e prioridades das titulacións sanitarias.
- Se as medidas a tomar están baseadas, principalmente, na prolongación da idade de xubilación, e a creación de postos de traballo, con ámbito de nomeamento superior ao das actuais áreas sanitarias, isto pode contribuír deterioro no sistema.
III.- Medidas relativas á ordenación de RRHH.
Xestión Clínica.
Se a xestión clínica defínese coma a ferramenta de xestión que permita encadear de forma secuencial e ordenada o conxunto de actuacións, decisións actividades e tarefas que se realizan diariamente para lograr a satisfación das/os doentes e das/os profesionais, como se pode conxugar isto con que os Xefes de Servizo dos centros sanitarios do SERGAS non traballen en réxime de exclusividade para o
sistema?. Nun sistema coma este, onde quedan os intereses da sanidade privada?.
O plano de RRHH debe recoller:
“O exercicio de xefaturas, mandos intermedios, e outros postos singularizados levarán implícita a DEDICACIÓN EXCLUSIVA ao servizo sanitario público”
O borrador do Decreto non recolle como a creación destas unidades afectará ao persoal desde o punto de vista organizativo, xerárquico, de mobilidade, de competencia para a contratación..
Estabilidade no emprego.
2.2.- Concurso de traslados.
Desde CIG-SAÚDE solicitamos que se retire do texto a posibilidade de incluír nos baremos puntuacións específicas que permitan a reagrupación familiar.
Solicitamos incluír no texto unha regulación que permita que os concursos de traslados serán convocados con unha periocidade anual. As prazas a convocar se´rn o 100% das prazas vacantes no momento da convocatoria. Deste xeito todo o persoal, en igualdade de condicións, poderá ter acceso a un posto de traballo cerca do seu domicilio.
2.3.- Selección de persoal estatutario
Incluín unha cláusula de compromiso de aflorar todas as prazas, isto compromete a unha verdadeira redución da temporalidade.
solicitamos retirar do texto toda referencia a desenvolver medidas que permitan desenvolver a mobilidade entre varias áreas ou centros. A mobilidade do persoal quedará circunscrita, exclusivamente, aos procesos de mobilidade voluntaria.
Nos nomeamento indicarase expresamente que o ámbito do persoal estatutario será o ámbito da área sanitaria e o nivel de asistencia : primaria ou especializada.
2.4.- Cláusulas de vinculacións temporais.
As vinculacións temporais realízanse para dar cobertura as necesidades xurdidas nos centros, motivadas pola ausencia do persoal ou por incremento da actividade.
Que sentido pode ter contratar a un persoal para con posterioridade mobilizalo fora do ámbito do seu nomeamento temporal.
As listaxes de vinculacións temporais están convocadas por áreas sanitarias. Se o que se pretende con está cláusula é dar
solución á cobertura dos centros que presentas dificultades na cobertura dalgunha categoría, deberá facerse mención específica a este tema. A solución a este problema debe ser abordada no conxunto de outras medidas que se negocien no ámbito de selección temporal e definitiva do persoal facultativo.
Terceiro.- Garantía de continuidade asistencial.
Desde CIG-SAÚDE entendemos que a continuidade asistencial só se consigue con medidas positivas, que permitan a resolución aos problemas do sistema.As ditas medidas xa foron achegadas nas alegacións que recollemos neste documento.
Seguemos a ter a percepción segundo se recolle no articulado do borrador, que para a esta Admón a problemática ado sistema sanitario redúcese ao seguinte diagnóstico e tratar de aplicar as seguintes medidas.
Diagnóstico: exceso de profesional no sistema sanitario.
Tratamento: mobilidade forzosa.
3.3 Sistemas de avaliación de necesidades estruturais.
O articulado do Decreto de Ordenación dos RRHH debería empezar por este capítulo. A Admón sanitaria deberá por en marcha mecanismos que permitan cuantificar as necesidades e as dotacións dos cadros de persoal.
3.4 .- Mobilidade entre institucións sanitarias con alianzas estratéxicas.
Esta mobilidade quedará regulada para os proxectos de xestión compartida entre centros públicos do Sergas. Farase unha mención específica a que as alianzas estratéxicas ou proxectos de xestión compartida non incluirán ningún centro privado. A prestación de servizos en dous ou máis centros con “alianzas estratéxicas “ só poderá basearse na voluntariedade das/os profesionais que acepten participar no concreto proxecto compartido.
3.7.- Outras medidas.
Incluír no texto o seguinte:
“No seo na Mesa Sectorial a regulación do réxime de prestación de servizo de to o persoal. sanitario e non sanitario: xornada, itinerarios profesionais, 48hs, ofertas de integración.
Cuarto.- Integración noutras categoría.
A integración noutras categorías virá dada pola participación voluntaria das/os traballadoras/es nos procedementos de Promoción Interna. A CIG- Saúde non pode ser cómplice da Admón na súa política de privatizacións dos servizos públicos, e con posterioridade reclasificar
as traballadoras/es até conseguir que estes grupos profesionais desaparezan do sistema público.
Solicitamos desta Admón o compromiso de reversión dos servizos externalizados ( privatizados).
Quinto.- Desenvolvemento Profesional.
Instamos á Admón sanitaria a que de inmediato se proceda a convocar a mesa de negociación de carreira profesional para garantir o cumprimento da normativa, e que toda/o traballadora/or teña recoñecido o dereito ao desenvolvemento profesional.
No texto débese recoller:
.- A Admón garantirá os mecanismos necesarios para que todas/os as/os profesionais poidan acadar os obxectivos marcados
Sexto.- Xubilación.-
Con carácter xeral a xubilación forzosa producirase cando a/o profesional acade os 65 anos.
6.2 Xubilación voluntaria total ou parcial.
O recollido neste artigo non garantira que as/os traballadoras/es se poidan beneficiar desta xubilación, se o SERGAS en atribución da competencias que ten con Comunidade Autónoma, non o determina no seu ordenamento específico o desenvolvemento do artigo 26.4 Lei 55/2003.
Formación do Persoal.
Os perfís formativos virán dados pola necesidade de formar as/os traballadoras/es no seu posto de traballo.
Saúde Laboral.
SAÚDE LABORAL OU CONTROL DO ABSENTISMO???
Parécenos evidente cal é a principal preocupación desta administración con respecto a saúde laboral dos seus traballadores : O ABSENTISMO LABORAL.
O mellor indicador de que a prevención funciona é a ausencia de danos á saúde. Si se están a producir danos na saúde, si as traballadoras-es da Sanidade "perden moitas horas de traballo" non haberá que analizar as causas para ver si realmente a Prevención de Riscos Laborais está a funcionar correctamente?. Trastornos músculo-esqueléticos e trastornos mentais, fíxose un diagnóstico de situación ?, sábense cales son as causas ? e de ser así, tomáronse as medidas preventivas e correctoras ?. Teñen as-os traballadoras-es do Sergas unha historia clínico-laboral na que ademais da anamneses, exploración física, control biolóxico e exames complemetarios, a
pareza unha descrición detallada do posto de traballo, do tempo de permanencia no mesmo, dos riscos detectados e das medidas de prevención adoptadas ? detéctanse aquelas características persoais ou estados biolóxicos que lle poidan facer especialmente susceptibles ós factores de risco existentes no seu posto de traballo futuro ou actual ?
Non será que no SERGAS a prevención non funciona e por iso se están a producir danos para a saúde das traballadoras-es ? Revisen os informes de sinistralidade e de investigación dos danos á saúde no SERGAS; revisen o seu Plan Xeral de Prevención e fagan vostedes as auditorías pertinentes, e unha vez que teñan feitos os deberes estuden todas as medidas que queiran para solucionar o problema do ABSENTISMO que tanto lles preocupa.
Por todos isto, desde CIG-SAÚDE solicitamos da Admón a retirada deste documento, e a presentación dun novo texto onde se recolla un verdadeiro plano de RRHH que resolva as necesidades asistenciais e as necesidades das/os traballadoras/es.
Compostela, 30 de abril de 2010.
Asdo: Mª Xosé Abuín Álvarez.
Secretaria Nacional de CIG-SAÚDE.
ALEGACIÓNS PLAN XESTIÓN INTEGRADA
ALEGACIÓNS PLAN DE XERENCIA INTEGRADA
Proxecto de Decreto polo que se crea estrutura organizativa de xestión integrada do Servizo Galego de Saúde.
Alegacións de CIG-SAÚDE. Marzo de 2010.
Comentarios Xerais.
O borrador que se nos fai chegar dificúltanos facer unha valoración global do mesmo dado que a única experiencia levada a cabo neste pais é o da área sanitaria de Ferrol; e desde a creación desta xerencia única pouco ou nada se ten avanzado no seu desenvolvemento.
A favor da xerencia única podemos ter argumentos no senso de favorecer a coordinación asistencial, a integración dos servizos, mellor implantación de guías e protocolos coa implicación de todas/os as/os profesionais, mellor utilización dos RRHH, materiais e a creación dun sistema de información común nos dous niveis.
CIG-SAÚDE apoia unha xerencia de área sanitaria con funcións de identificación de necesidades de saúde, planificación e xestión asistencial, de saúde pública, saúde laboral e socio-sanitaria, o que posibilitaría un modelo integral de saúde que favoreza o coñecemento dos problemas de saúde da súa zona e, ao mesmo tempo, a eficacia e a continuidade da atención co lóxico beneficio ao usuario.
Esta proposta de área integrada non pode condicionar de xeito negativo o futuro desenvolvemento da Atención Primaria, de modo que perda autonomía no desenvolvemento dos seus proxectos e quede funcionalmente subordinada ás estratexias de xestión do centro hospitalario de referencia. A Atención Primaria precisa de maior impulso para mellorar a sua calidade, a dotación de persoal e recursos, e acadar un correcto funcionamento da súa carteira de servizos, actualmente subdesenvolvida. Cumprimento do Plan Mellora
Temos que sinalar que non se observa no texto do borrador como as novas Áreas van asumir as funcións actualmente asignadas ás Direccións Provinciais
Tamén neste sentido a Área integra realmente todos os recursos públicos?. Polo que botamos de menos a incorporación expresa á Área dos recursos actualmente adscritos ás Fundacións Públicas Sanitarias.
Como se recolle no texto do borrador, a introdución de sistemas de xestión integrada no Servizo Galego de Saúde ten como obxectivo a mellora da accesibilidade ,a eficiencia e a procura da maior calidade das prestacións sanitarias, baseada na atención e centrada no doente, isto so se consigue se existe unha única Historia Clínica para cada doente. Integrando as Hª Cª informatizada de primaria e especializada.
As estruturas das áreas de xestión integrada terán o límite xeográfico das actuais áreas sanitarias, sumándolle ás áreas de Barbanza e Cee. Non podemos confundir a xestión integrada coa intención de modificar os límites xeográficos para facelas máis grandes na súa extensión territorial, co obxectivo de afastar a resolución dos problemas da cidadanía e das/os traballadoras/es
Pensamos que a transcendencia dun proxecto de cambio desta envergadura precisa dos máximos consensos para a súa posta en funcionamento. Xa que o obxectivo da creación da estrutura organizativa de xestión integrada do Servizo Galego de Saúde, non pode ser o desmantelamento das estruturas actuais do sistema sanitario, propiciando unha confusión permanente entre os niveis de asistencia; reducindo os investimentos públicos, precarizando as condicións laborais e sometendo á sanidade pública a un recorte drástico na asistencia e no nº de traballadoras/es, dando cabida a iniciativa privada.
Alegacións.
Artigo1.- Obxecto.
3.- Incorporación funcional dos recursos adscritos ás Fundacións Públicas (Ciclotrón).
Artigo 3.- Estrutura Directiva.
Incorporar no texto:
Unha Dirección Médica, unha Dirección de Enfermaría e unha Dirección de Servizos Xerais capaces de xestionar o día a día dos centros baixo nova premisas de organización do traballo orientadas aos procesos, e capaces de xestionar a transición
a novas formas e estruturas funcionais derivadas dunha concepción mais integrada do traballo asistencial.
Artigo 5.- Funcións e competencias da xerencia de xestión integrada.
Incorporar ao texto.
Terá adscritos, cando menos, os actuais servizos provinciais de inspección e asesoría xurídica.
Deben de incluírse as funcións actualmente asignadas á Dirección Provincial que terían que ser asumidas na nova estrutura pola Xerencia de Área, tal como as listadas no Decreto 14/2005, do 3 de febreiro, polo que se establece a estrutura orgánica do Servizo Galego de Saúde.
Artigo 8.- A Dirección de Recursos Económicos.
Deberá engadirse as funcións non reflectidas no texto que actualmente están adscritas á División de Recursos Económicos e Investimento da Dirección Provincial. Son especialmente relevantes as que teñen que ver coa xestión patrimonial, a xestión económica de prestacións sanitarias e o control económico dos concertos e das asistencias , así como a execución das obras e investimentos da súa competencia.
Artigo 9.- Funcións e competencias do Directora/or de Recursos Humanos.
Deben completarse igualmente coas actualmente adscritas aos diferentes órganos da Dirección Provincial, especialmente as do seu servizo de Recursos Humanos. Neste sentido, queremos destacar a necesidade de transferir á nova estrutura de Área a xestión das listas de contratacións temporais.
Capítulo IV.- Órganos colexiados de dirección.
O Decreto de xestión integrada debe recoller a Comisión Asistencial, xa que este é o órgano colexiado de participación das/os profesionais para o asesoramento á Comisión de Dirección.
A Comisión Asistencial manterá un equilibrio representativo na súa composición ,tendo en conta a afectación xeral dos cambios que a xestión de área provoca
Disposicións Adicionais.
Solicitamos incorporar Disposicións adicionais referente a:
1.- A Xerencia de Xestión Integrada someterá á perceptiva negociación calquera alteración que pretenda facer en uso dos mecanismos previstos na normativa vixente, e, en particular no previsto no artigo 124 da Lei 8/2008, de saúde de Galiza.
2.-Respectarase a vixencia dos actuais pactos sobre órganos de representación (particularmente o referido á constitución e funcionamento das Comisións de centro), con obriga de someter á perceptiva negociación calquera alteración que se considere oportuno promover.
3.- Na disposición adicional sexta do borrador do Decreto debe clarificarse o seguinte:
a.- Os hospitais comarcais do Barbanza e Cee constituiranse en áreas de xestión integradas propias. E contarán cun orzamento propio en todos os seus capítulos, e diferenciado por niveis (primaria, especializada)
b.- A Atención Primaria contará cun orzamento diferenciado que lle permita acadar un correcto funcionamento da súa carteira de servizos, actualmente subdesenvolvida. Especificamente no referente ao capítulo I
4.- As tomas de posesión é o ámbito do nomeamento estatutario serán as establecidas no decreto 206/2005, do 22 de xullo, e no artigo 32 da Lei 55/2003 de decembro, do Estatuto Marco.
Mª Xosé Abuín Álvarez .
Secretaria Nacional CIG-SAÚDE.
Compostela, 12 de abril de 2010.
FUTURO DA ÁRA DA MARIÑA
¿ CAL SERÁ O FUTURO DA ÁREA SANITARIA DA MARIÑA?
EN RESPOSTA AO BNG, A XERENTE DO SERGAS MANTÉN EN ENTREDITO O FUTURO DAS ÁREAS SANITARIAS DE MONFOTE, A MARIÑA, VALDEORRAS E O SALNÉS
Ana Luisa Bouza preguntoulle até 3 veces, sen obter resposta, á xerente do SERGAS se estas áreas van ter xerencia integrada propia ou van depender de Lugo, Ourense e Pontevedra
Santiago de Compostela, 29 abril 2010.- A Consellaría de Sanidade confirmou esta mañá que o futuro das áreas sanitarias de Monforte, A Mariña, Valdeorras e O Salnés está en entredito.
A directora xerente do SERGAS, Rocío Mosquera Álvarez, compareceu esta maña na Comisión de Sanidade do Parlamento Galego para informar sobre o novo sistema de xestión integrada das áreas sanitarias, que integrará as áreas de atención primaria e atención especializada.
A portavoz de sanidade do BNG, Ana Luisa Bouza, aproveitou para preguntarlle até tres veces que aclarase o futuro das áreas sanitarias de Monforte, A Mariña, Valdeorras e O Salnés.
“Queremos que nos aclare se estas áreas van ter un xerente executivo dependente de Lugo, Ourense e Pontevedra, respectivamente, ou van continuar como áreas sanitarias propias, converténdoas en áreas de xestión integrada que integren tanto a atención primaria como a hospitalaria”, inquiriu a deputada nacionalista.
“Deixen de xogar á confusión cos cidadáns e aclaren se van continuar como áreas sanitarias propias ou non, porque se nos din que si estou segura de os miles de habitantes destas comarcas que están moi preocupados por este tema abandonarán as mobilizacións”.
Porén, a resposta da directora xerente do SERGAS: “eu non xestiono o territorio, só nos preocupa mellorar a calidade da asistencia sanitaria”.
Para a deputada do BNG a negativa da representante da Consellaría de Sanidade e definir cal vai ser o modelo alternativo ás áreas sanitarias de Monforte, A Mariña, Valdeorras e O Salnés “fainos entender que o futuro destas áreas sanitarias queda en entredito”.
Ademais, Ana Luisa Bouza critica que “o Partido Popular diga que se está enganando á xente con este tema, cando os que enganan son vostedes, que manteñen a confusión de forma deliberada, dicindo nesas comarcas que se manteñen e no Parlamento, como vimos hoxe, a representante do SERGAS desminte iso e non garante para nada que estas áreas sanitarias vaian manterse”.
“A xente vive nun territorio, con problemas para desprazarse, e iso tamén debe preocuparlle ao Goberno do PP”
Por outra parte, Ana Luisa Bouza, amosa a súa preocupación porque “a xerente do SERGAS insista en que o territorio non lle interesa”. “Aos galegos e galegas si lles interesa, porque viven nun territorio, con moitos problemas de falta de infraestruturas, con moita xente maior con problemas de mobilidade que tería moitas dificultades para desprazarse por exemplo dende O Barco a Ourense ou dende A Mariña á cidade de Lugo”, subliñou a deputada nacionalista.
Por último, a deputada do BNG criticou que a posta en marcha das áreas de xestión integrada, das que xa están en marcha as de Santiago e a da Coruña, “se faga sen ter aínda uns datos obxectivos que permitan avaliar o proxecto experimental de área de xestión integrada de Ferrol, e polo tanto sen ter datos concluíntes de que este modelo vaia mellorar a atención sanitaria”.
AFÍLIATE
A afiliación na CIG-Saúde é un acto de compromiso e solidariedade.
Compromiso, porque no acto, manifestas que as túas inquietudes e pensamento sindical coinciden en gran parte cos postulados e opinións nosas, e solidariedade porque a cota sindical que pagas non é a compra dun servicío senón a contribución desinteresada para o mantemento da organizacións sindical.
Tamén e un acto no que te comprometes a respaldar as mobilizacións e actos convocados polo sindicato sempre que poidas asumilos.
¿E que se financia coa túa cota sindical?
Pois a adquisición de edificios e locais do sindicato, así como o seu mantemento.
As campañas de mobilización e concienciación social.
A contribución a caixa de resistencia é que se utiliza só en conflictos longos e duros, e de desgaste económico para o afiliado de inmensa contía.
Os servicios técnicos como a Asesoría Xurídica e normalización liguística.
Servicios Sociais como a Secretaría da Muller ou Atención o Emigrante retornado ou Inmigracion.
Tódolos que xere o sindicato pola súa actividade instituciónal.
Asesoría Xurídica:
A asesoría xurídica esixe para a súa utilización por parte do traballador unha antigüidade mínima de 6 meses, ou o pago dos mesmos se queres utilizala, nunha medida que ten como fin promocionar a afiliación de conciencia e compromiso colectivo, e non a de interese individual exclusivo.
Ademais nas demandas nas que o traballador reclama diñeiro o sindicato estableceu unhas comisións sobre os cartos reclamados no caso de que a demanda sexa estimada e que diminue atendendo a antigüidade do afiliado que no caso de ter máis de 5 anos a comisión e 0%.



