A normativa sobre prevención de riscos laborais está constituída por esta Lei, as súas disposicións de desenvolvemento ou complementarias e cantas outras normas, legais ou convencionais, conteñan prescricións relativas á adopción de medidas preventivas no ámbito laboral ou susceptibles de producilas no devandito ámbito.

Artigo 2. Obxecto e carácter da norma

1. Esta Lei ten por obxecto promover a seguridade e a saúde dos traballadores mediante a aplicación de medidas e o desenvolvemento das actividades necesarias para a prevención de riscos derivados do traballo.

Para tales efectos, esta Lei establece os principios xerais relativos á prevención dos riscos profesionais para a protección da seguridade e da saúde, a eliminación ou diminución dos riscos derivados do traballo, a información, a consulta, a participación equilibrada e a formación dos traballadores en materia preventiva nos termos sinalados nesta disposición.

Para o cumprimento dos devanditos fins, esta Lei regula as actuacións a desenvolver polas Administracións públicas, así como polos empresarios, os traballadores e as súas respectivas organizacións representativas.

2. As disposicións de carácter laboral contidas nesta Lei e nas súas normas regulamentarias terán en todo caso o carácter de Dereito necesario mínimo indispoñible, podendo ser melloradas e desenvolvidas nos convenios colectivos.

Artigo 3. Ámbito de aplicación

1. Esta Lei e as súas normas de desenvolvemento serán de aplicación tanto no ámbito das relacións laborais reguladas no texto refundido da Lei do Estatuto dos Traballadores, como no das relacións de carácter administrativo ou estatutario do persoal civil ao servicio das Administracións públicas, coas peculiaridades que, neste caso, se contemplan nesta Lei ou nas súas normas de desenvolvemento. Isto sen prexuízo do cumprimento das obrigas específicas que se establecen para fabricantes, importadores e subministradores, e dos dereitos e obrigas que poidan derivar para os traballadores autónomos. Do mesmo xeito, serán aplicables ás sociedades cooperativas, constituídas de acordo coa lexislación que lles sexa de aplicación, nas que existan socios a actividade dos cales consista na prestación do seu traballo persoal, coas particularidades derivadas da súa normativa específica.

Cando nesta Lei se faga referencia a traballadores e empresarios, entenderanse tamén comprendidos nestes termos, respectivamente, dunha parte, o persoal civil con relación de carácter administrativo ou estatutario e a Administración pública para a que presta servicios, nos termos expresados na disposición adicional terceira desta Lei, e, doutra, os socios das cooperativas a que se refire o parágrafo anterior e as sociedades cooperativas para as que prestan os seus servicios.

2. Esta Lei non será de aplicación naquelas actividades cunhas particularidades que o impidan no ámbito das funcións públicas de:

– Policía, seguridade e amparo alfandegueiro.

– Servicios operativos de protección civil e peritaxe forense nos casos de grave risco, catástrofe e calamidade pública.

Non obstante, esta Lei inspirará a normativa específica que se dicte para regular a protección da seguridade e saúde dos traballadores que prestan os seus servicios nas indicadas actividades.

3. Nos centros e establecementos militares será de aplicación o disposto nesta Lei, coas particularidades previstas na súa normativa específica.

Nos establecementos penitenciarios, adaptaranse a esta Lei aquelas actividades que as súas características xustifiquen unha regulación especial, o que se levará a efecto nos termos sinalados na Lei 7/1990, do 19 de xullo, sobre negociación colectiva e participación na determinación das condicións de traballo dos empregados públicos.

4. Esta Lei tampouco será de aplicación á relación laboral de carácter especial do servicio do fogar familiar. Malia o anterior, o titular do fogar familiar está na obriga de coidar a que o traballo dos seus empregados se realice nas debidas condicións de seguridade e hixiene.

Artigo 4. Definicións

Para os efectos desta Lei e as normas que a desenvolvan:

1º. Entenderase por «prevención» o conxunto de actividades ou medidas adoptadas ou previstas en todas as fases de actividade da empresa co fin de evitar ou diminuír os riscos derivados do traballo.

2º. Entenderase como «risco laboral» a posibilidade de que un traballador sufra un determinado dano derivado do traballo. Para cualificar un risco desde o punto de vista da súa gravidade, avaliaranse de forma conxunta a probabilidade de que se produza o dano e a severidade deste.

3º. Consideraranse como «danos derivados do traballo» as enfermidades, patoloxías ou lesións sufridas con motivo ou ocasión do traballo.

4º. Entenderase como «risco laboral grave e inminente» aquel que resulte probable racionalmente, que se materialice nun futuro inmediato e poida supor un dano grave para a saúde dos traballadores.

No caso de exposición a axentes susceptibles de causar danos graves á saúde dos traballadores, considerarase que existe un risco grave e inminente cando sexa probable racionalmente que se materialice nun futuro inmediato unha exposición aos devanditos axentes da que se poidan derivar danos graves para a saúde, aínda que estes non se manifesten de xeito inmediato.

5º. Entenderanse como procesos, actividades, operacións, equipos ou productos «potencialmente perigosos» aqueles que, en ausencia de medidas preventivas específicas, orixinen riscos para a seguridade e a saúde dos traballadores que os desenvolven ou empregan.

6º. Entenderase como «equipo de traballo» calquera máquina, aparello, instrumento ou instalación empregada no traballo.

7º. Entenderase como «condición de traballo» calquera característica deste que poida ter unha influencia significativa na xeración de riscos para a seguridade e a saúde do traballador.

Quedan especificamente incluídas nesta definición:

a) As características xerais dos locais, instalacións, equipos, productos e demais utensilios existentes no centro de traballo.

b) A natureza dos axentes físicos, químicos e biolóxicos presentes no ambiente de traballo e as súas correspondentes intensidades, concentracións ou niveis de presencia.

c) Os procedementos para o emprego dos ditos axentes que inflúan na xeración dos riscos nomeados.

d) Todas aquelas outras características do traballo, incluídas as relativas á súa organización e ordenación, que inflúan na magnitude dos riscos a que estea exposto o traballador.

8º. Entenderase por «equipo de protección individual» calquera equipo destinado a ser levado ou suxeitado polo traballador para que o protexa dun ou varios riscos que poidan ameazar a súa seguridade ou a súa saúde no traballo, así como calquera complemento ou accesorio destinado para tal fin.