LISTAS PROVISIONAIS DE ACOMODOS INTERNOS CORRIXIDAS.
| 
Decir que estas listas provisionais ainda sairán publicadas dentro de un par de días e pode haber algunha modificación.
-PROVISIONAL DE PERSOAL SANITARIO CORRIXIDAS .
-PROVISIONAL DE PERSOAL NON SANITARIO CORRIXIDAS .
O PP PREVÉ MILES DE DESPIDOS NA ADMINISTRACIÓN
|
Xa non se cortan en decilo publicamente. Fonte La Voz de Galicia.
El PP prevé miles de despidos con su reforma de la Administración
Argumenta que al adelgazar el sector público se creará empleo privado
Aunque aún no está decidido cómo se llevará a cabo, el Gobierno trabaja a partir de una reducción del peso de los servicios públicos en el PIB del 45 % actual al 35 %, lo que supondría volver a porcentajes del 2004. Rajoy quiere que el adelgazamiento del sector público se plasme en los Presupuestos del año que viene. Para ello actuará en tres direcciones: privatización de servicios, eliminación de duplicidades entre las Administraciones central, autonómica y local, y aplicación de la nueva normativa que les impide gastar más de lo que ingresan.
Destrucción de empleo
Fuentes del PP reconocen que el «redimensionamiento» del sector público provocará una importante destrucción de empleos en el corto plazo, aunque no quieren dar una cifra concreta. En todo caso, supondrá un significativo recorte de la plantilla de empleados públicos, que actualmente es de 3,16 millones, de los cuales 1,7 pertenecen a las comunidades autónomas, 620.000 a los ayuntamientos, algo más de medio millón a la Administración central, y las empresas e instituciones públicas, más de 150.000.
Los populares confían en que buena pare de esos empleos perdidos se trasvasen al sector privado a medio plazo. Además, consideran que rebajar los salarios a los funcionarios, como han hecho en Cataluña y Andalucía, no es la mejor solución a medio y largo plazo, sino reducir al máximo el sector público.
Además de adelgazar el sector público y reorganizar las Administraciones, el Gobierno tiene previsto acometer en los próximos meses reformas en la energía, la educación y la justicia. Y otra que puede provocar un gran enfrentamiento con los nacionalistas: la instauración del mercado único.
Recuperar la confianza
Los dirigentes populares están convencidos de que esa es la única vía para recuperar la confianza de los mercados. Pero, aunque va a insistir en las reformas, el propio Rajoy ya dejó claro el miércoles que la solución no depende solo de las medidas de austeridad que adopte España, sino también de lo que haga Europa. Su llamamiento a la UE para que lanzara un mensaje claro y contundente de apoyo al euro y de sostenibilidad de la deuda pública, mientras la prima de riesgo alcanzaba máximos históricos, marcó un antes y un después. La presidenta de la Comisión de Economía del Congreso, Elvira Rodríguez, insistió ayer al pedir a Europa que «también haga los deberes» para preservar al euro, una moneda que «es de todos» y que sufre envites de los mercados y los especuladores que «al final perjudican al crecimiento».
No incluirá en la ley la transparencia de la Casa del Rey
El Gobierno no está dispuesto a dar marcha atrás e insiste en dejar fuera a la Casa del Rey de la aplicación del futura ley de transparencia. La vicepresidenta, Soraya Sáenz de Santamaría, volvió a utilizar el argumento de que no es una administración pública, lo que rechazan algunos juristas. Retomó el ejemplo de la monarquía británica, que no está sometida a la ley de transparencia de su país, que se considera un referente mundial en este tipo de normas. De esta forma, desoía las peticiones ciudadanas y de destacados constitucionalistas que habían pedido que se incluyera a la Casa del Rey, después de la polémica que desató el viaje del monarca a Botsuana en plena crisis.
Sin embargo, el Gobierno ha decidido que sí estarán sometidos a la ley los adjudicatarios de contratos públicos y los colegios profesionales. Son algunas de las escasas novedades que se han incluido tras analizar las casi 3.700 aportaciones de los ciudadanos. Tampoco atiende la petición de eliminar el silencio negativo de la Administración.
Hacienda sancionará
El Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas será el encargado de sancionar a los altos cargos que cometan irregularidades con el dinero público, excepto los ministros y secretarios de Estado, que recaerá en el Consejo de Ministros. Las sanciones irán desde la destitución de los cargos públicos y la no percepción de pensiones indemnizatorias hasta la obligación de restituir las cantidades percibidas, También prevé la inhabilitación por un período de entre cinco y diez años, aunque en este caso serán los tribunales los que tendrán que tomar la decisión.
El Gobierno decidió ayer dar luz verde al anteproyecto de la ley sin esperar a que se pronuncie el comité de expertos de 38 personas, designado por el Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, dependiente del Ministerio de la Presidencia. El código de buen gobierno, incluido en la ley, podría ser aprobado por el Parlamento antes de final de año y entrar en vigor en el 2013.
LISTAS PROVISIONAIS DE ACOMODOS INTERNOS
|
Deixo aquí as listas provisionais de acomodos internos.A lista de celadores e a de Aux. Admtvos. van ter algún cambio por culpa de algún curso mal baremado. Cando teñamos as definitivas poñerémolas.
-.RELACIN_PROVISIONAL_PUNTUACIN_NON_SANITARIO.pdf
-.RELACION_PROVISIONAL_PUNTUACION_SANITARIO_NON_FACULTATIVO.pdf
LIGAZÓNS DIRECTAS ÁS LISTAXES DE TÉCNICOS
|
LISTAS DE CONTRATACIÓN TÉCNICOS
|
Publícanse hoxe en DOG as listas definitivas de admitidos/as e excluídos/as e a puntuación provisional das categorías de Técnicos (1º proceso de inscrición).
Podedes consultalas aquí:
- RESOLUCIÓN do 30 de abril de 2012, da Dirección de Recursos Humanos, pola que se publican as listas definitivas de admitidos/as e excluídos/as e se procede a publicar os resultados provisionais de baremación dos/as aspirantes admitidos/as co seu número de orde, con respecto á convocatoria de inscrición de aspirantes para vinculacións temporais en diversas categorías sanitarias de formación profesional no ámbito das institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde e entidades adscritas á Consellería de Sanidade. Descargar PDF
O SERGAS remite esta información ao respecto:
Como xa vos adiantamos na comisión central, no DOG publicarase a Resolución pola que se da publicidade ás listas definitivas de admitidos e excluídos e tamén as listas provisionais con puntuación e número de orde.
As listas definitivas de admitidos se publican coa puntuación asociada e as listas de excluídos se publican sen puntuación, figurando no expedente a causa de exclusión.
As listas completas estarán dispoñibles no espazo de emprego público da web do SERGAS, en listas de contratación, así como no mesmo espazo en Recursos Humanos da intranet.
Así tamén, os/as aspirantes admitidos poderán consultar no seu expedient-e a súa puntuación con mais detalle, dentro do apartado de procesos.
As listas abren a posibilidade de reclamación de 10 días naturais sobre a baremación realizada. Remitimos un modelo de reclamación.
MILLEIROS DE PERSOAS CONCÉNTRANSE COA PLATAFORMA
|
Milleiros de persoas concentráronse hoxe na Praza de España coa Plataforma en Defensa da Sanidade Pública para esixirlle ao señor Feijoo que publique dunha vez o decreto de área nos termos en que lle prometeu ao pobo de Monforte, é decir que seriamos área integrada propia e sen dependencia de Lugo. Ademais a concentración tamén se fixo en contra dos recortes na sanidade.
CIG E ELA LEVARÁN AOS TRIBUNAIS AOS RESPONSABLES POLÍTICOS DA CRISE NO ESTADO
|
CIG e ELA levarán aos tribunais os "responsables políticos da crise no Estado"
<:figcaption>
O secretario xeral de ELA, Txiki, e Suso Seixo, en Donosti
CC BY-SA ELA
CIG e ELA levarán aos tribunais aos políticos pola crise. Os dous sindicatos anunciaron a presentación dunha querela criminal ou, no seu caso, unha demanda penal, "contra os responsables políticos dos gobernos e o gobernador do Banco de España, Miguel Ángel Ordoñez, pola súa responsabilidade na grave situación financeira do Estado español". Así o confirmaron este xoves Adolfo Muñoz, Txiki, e Suso Seixo, secretarios xerais de ambas as dúas centrais.
Para os sindicatos ELA e CIG non é de recibo que os responsables da situación na que nos atopamos "non teñan que render contas das súas actuacións políticas para favorecer ás entidades financeiras".
"Non é de recibo que non teñan que render contas das súas actuacións políticas para favorecer os bancos"
Neste sentido, lembraron que "mentiron cantas veces foi necesario para defendelos e non tomaron ningunha decisión na súa contra". "Mentiron co test de estrés e na valoración dos activos inmobiliarios e, tamén, cando dicían que o obxecto das axudas era favorecer o crédito. Todo iso para que os especuladores tivesen prioridade para cobrar e seguir especulando", subliñou Muñoz, que situou neste contexto a reforma da Constitución española.
Pola súa banda, o secretario xeral do a CIG, Suso Seixo denunciou, neste sentido, o papel que os responsables políticos xogaron "no saqueo ao que se someteu ás contas públicas para facer chegar diñeiro á banca e ao capital". Ademais, o líder da central nacionalista confirmou a noticia a Praza, aínda que asegurou que ambos os dous sindicatos están pendentes dos seus servizos xurídicos para ver se se presenta unha querela criminal ou unha demanda penal contra os gobernantes.
Os máximos responsables dos sindicatos ELA e CIG, que mantiveron un encontro en Donostia para facer un balance da situación económica, social e política, criticaron a política de recortes das administracións española, vasca e galega que "nos levan a un calexón sen saída".
CONCENTRACIÓN EN DEFENSA DA NOSA ÁREA SANITARIA E CONTRA OS RECORTES NA SANIDADE
|
O CHISTE DO DÍA
|
DI RAJOY: " NO OS PREOCUPEIS QUE EN ESPAÑA HAY DINERO PARA RATO."
EN GALEGO PLEASE
|
Escrito enviado ao Xerente.
DE: SECCIÓN SINDICAL CIG-SAÚDE
A: DIRECCIÓN XERENCIA
Desde C.I.G.-SAÚDE dirixímonos a vostede para decirlle que nos parece moi ben a guía de acollida para doentes hospitalizados que vostedes puxeron en todas as habitacións do Hospital Comarcal de Monforte. Pero gustaríamos que a debandita guía se puxese nos dous idiomas oficiais da Galiza, xa que agora mesmo só está en español.
Aproveitando que o día 17 de maio é o Día das Letras Galegas ten unha oportunidade estupenda para arranxar este erro ou olvido.
Tamén pode poñelo en inglés xa que o “trilingüismo armónico” era o que defendía o presidente da Xunta de Galiza.
Esperando que subsanen este erro canto antes, despídome de vostede.
Monforte a 8 de maio de 2012
Vicente Vázquez Vázquez, responsable local de CIG-SAÚDE no Hospital.
UN SINDIÓS
|
Deixo un impresionante artigo de Juan José Millás publicado o día 27 de abril no xornal El País e collido da páxina dos nosos colegas de Lugo.
Un sindiós
Todo este programa reformador de gran calado no puede ponerse en marcha sin mentir
Desde que los ministros de Rajoy, en especial Montoro y Ana Mato, decidieron explicar didácticamente los porqués de la demolición del Estado, entendemos las cosas mucho mejor. He aquí un resumen, claro como el agua, de sus argumentos: Se pone precio a la sanidad para que continúe siendo gratuita y se expulsa de ella a determinados colectivos para que siga siendo universal. Se liquidan las leyes laborales para salvaguardar los derechos de los trabajadores y se penaliza al jubilado y al enfermo para proteger a los colectivos más vulnerables. En cuanto a la educación, ponemos las tasas universitarias por las nubes para defender la igualdad de oportunidades y estimulamos su privatización para que continúe siendo pública. No es todo, ya que al objeto de mantener el orden público amnistiamos a los delincuentes grandes, ofrecemos salidas fiscales a los defraudadores ambiciosos y metemos cuatro años en la cárcel al que rompa una farola. Todo este programa reformador de gran calado no puede ponerse en marcha sin mentir, de modo que mentimos, sí, pero al modo de los novelistas: para que la verdad resplandezca. Dentro de esta lógica implacable, huimos de los periodistas para dar la cara y convocamos ruedas de prensa sin turno de preguntas para responder a todo. Nadie que tenga un poco de buena voluntad pondrá en duda por tanto que hemos autorizado la subida del gas y de la luz a fin de que resulten más baratos y que obedecemos sin rechistar a Merkel para no perder soberanía. A no tardar mucho, quizá dispongamos que los aviones salgan con más retraso para que lleguen puntuales. Convencidos de que el derecho a la información es sagrado en toda democracia que se precie, vamos a tomar RTVE al asalto para mantener la pluralidad informativa. A nadie extrañe que para garantizar la libertad, tengamos que suprimir las libertades.
A SAÚDE PARA QUEN A PAGUE
|
Deixo un artigo de Pablo Vaamonde publicado hoxe no xornal praza.com
A saúde para quen a pague
O sistema nacional de saúde (SNS) é hoxe, 26 anos despois, o máis importante elemento de cohesión e xustiza social. As persoas teñen dereito á asistencia pola súa condición de cidadáns e non pola cotización previaMais nunha apresurada carreira cara o pasado o PP xa conseguiu levar a sanidade pública á altura da década dos setenta. O goberno de Rajoy vén de aprobar, apelando a unha suposta urxencia -sen trámite parlamentario previo e co apoio exclusivo do grupo popular-, o Real Decreto lei 16/2012, no que recupera a figura do “asegurado”. As persoas accederán á asistencia sanitaria en función da súa cotización. Volveremos así á desigualdade de tempos pretéritos, de xeito que os servizos de saúde atenderán só os asegurados e os acollidos á beneficencia.
A aplicación desta norma, tan inxusta e regresiva, deixará sen cobertura moitos cidadáns. O PP utiliza a demagoxia para xustificar este drástico cambio de modelo: sinala como motivos a utilización da sanidade por persoas procedentes de Europa que veñen facer “turismo sanitario”, e a sobrecarga producida pola atención aos inmigrantes irregulares. En realidade, estes son fenómenos residuais que non representan unha sobrecarga significativa para os centros sanitarios. Esta argumentación, falsa, indigna e inxusta, non debe agochar a realidade: esta lei sitúa a moitas persoas na desprotección e deixa sen médico e sen medicinas a diversos grupos de cidadáns.
Esta lei sitúa a moitas persoas na desprotección e deixa sen médico e sen medicinas a diversos grupos de cidadánsNada pode xustificar que se impoña, con premeditación e alevosía, unha lei tan lesiva para a poboación, negando ante os medios de comunicación o que resulta evidente: suprimen a atención sanitaria a certas grupos sociais. Deixan sen cobertura aos inmigrantes en situación irregular, mais tamén dificultan o acceso aos servizos a outros colectivos: aos mozos maiores de 26 anos non cotizantes, aos divorciados sen ingresos etc.
Segundo os últimos datos da EPA (Enquisa de Poboación Activa) en Galiza hai 82.800 fogares con todos os seus membros activos en paro, que tamén terán problemas; de prolongarse a situación terán que solicitar atención cono PSR (persoas sen recursos). E os mozos que superan os 26 anos xa non poden ser beneficiarios da tarxeta dos pais; por tanto, se non están cotizando á Seguridade Social quedarán no desamparo e deberán acudir ao sistema de baixos recursos. Se temos en conta que o 50 por cento da mocidade está no desemprego podemos imaxinar o panorama. Están a condenar a xuventude máis preparada da historia deste país a un futuro laboral escuro (desemprego, traballo precario), pero ademais, humillados e ofendidos, terán que solicitar atención sanitaria da beneficencia pública pola súa condición de parados e non cotizantes. Ese é o seu modo de facer patria, esa é a maneira que teñen os actuais gobernantes de fomentar a confianza no futuro colectivo.
En Galiza hai 82.800 fogares con todos os seus membros activos en paro, que tamén terán problemas; de prolongarse a situación terán que solicitar atención cono PSR (persoas sen recursos). E os mozos que superan os 26 anos xa non poden ser beneficiarios da tarxeta dos paisTampouco é casual que, donde había só unha categoría, agora se establezan tres niveis na carteira de servizos do SNS: básica, suplementaria e accesoria. Deste xeito abren a posibilidade de que, nun futuro, o sistema público non se faga cargo de todos os servizos e poderán deixar certas prestacións nas mans das aseguradoras privadas. Só lles falta, para acabar de completar o espazo do negocio, crear un sistema de desgravación fiscal dos seguros privados, reclamada con insistencia pola patronal sanitaria. Non van tardar moito en facelo.
Mais as claves desta norma están no retorno á esixencia do aseguramento para recibir atención e na exclusión de certos colectivos da cobertura sanitariaNesta lei tamén se introduce o copagamento dos fármacos polos pensionistas (sinalados polo PP como salteadores de farmacias que acumulan toneladas de medicinas nas súas casas), limítase o copagamento da ortopedia ambulatoria e do transporte sanitario non urxente (utilizado, entre outros colectivos, polas persoas con insuficiencia renal para acudir á diálise tres veces por semana), exclúense fármacos do financiamento público etc. Todas estas, e outras que non cito, son medidas altamente lesivas para os cidadáns. Mais as claves desta norma están no retorno á esixencia do aseguramento para recibir atención e na exclusión de certos colectivos da cobertura sanitaria, invertindo así unha orientación cara a cobertura universal iniciada hai tres décadas.
Hai colectivos profesionais que tentan frear esta “contrarreforma” sanitaria e xa plantexan o dereito á obxección de conciencia na aplicación efectiva deste decreto por consideralo inmoral, inxusto e mesmo perigoso en termos de saúde públicaO partido gobernante está empeñado en retornar ao pasado, cunha sociedade dividida entre privilexiados e súbditos, e cunha sanidade dualizada: a beneficencia para os pobres e os seguros privados para a casta dirixente. Hai colectivos profesionais que tentan frear esta “contrarreforma” sanitaria e xa plantexan o dereito á obxección de conciencia na aplicación efectiva deste decreto por consideralo inmoral, inxusto e mesmo perigoso en termos de saúde pública. Haberá que actuar con rapidez pois certas medidas, unha vez implantadas, teñen difícil retorno. Está en xogo a nosa saúde colectiva.
52.500 € EN CITOLOXÍAS
|
AOS MEDIOS DE COMUNICACIÓN CON ROGO DE PUBLICACIÓN
A sección sindical de C.I.G.-SAÚDE quere denunciar que o custo total das citoloxías enviadas a Polusa ascende a un total de 52.500 €. A conta é ben fácil de facer. Lévanse enviadas 7 caixas a 7.500 € cada caixa arroxa un total de 52.500 €.
Nestes tempos de crise e austeridade parécenos incrible que ainda sigan a enviar as citoloxías fóra, na vez de contratar a un patólogo. Por certo, ainda estivo hai pouco no hospital o un patólogo e seica comentou que si lle ofreceran unha interinidade viría sen problema.
Así que non nos vendan a moto de que están a buscar, porque non é certo que estén a buscar nada.
A maiores decir que as citoloxías van preparadas xa polos técnicos de aquí co cal a maior parte do gasto xa corre a cargo do hospital. O patólogo de Polusa so ten que miralas ao microscopio porque o traballo vai feito.
Monforte, a 27 de abril de 2012.
Vicente Vázquez Vázquez, responsable local de C.I.G-SAÚDE no Hospital comarcal de Monforte.
O HOSPITAL DE MONFORTE PAGA A POLUSA 7.500 € NO MES DE MARZO POR FACER 375 CITOLOXÍAS
|
Nota de prensa envíada onte por C.I.G.-SAÚDE. Decir que se nos esqueceu comentar que as citoloxías xa ían preparadas polos técnicos de aquí. Co cal en Polusa só as teñen que ver no microscopio. Deixo unha ligazón coa noticia n' A Voz.
AOS MEDIOS DE COMUNICACIÓN CON ROGO DE PUBLICACIÓN
A sección sindical de C.I.G.-SAÚDE do Hospital Comarcal de Monforte quere denunciar que o Hospital gasta uns 7.500 € ao mes en mandar citoloxías ao hospital privado Polusa de Lugo.
No mes de marzo, según datos contrastados con facturas no noso poder, mandáronse 375 citoloxías ao precio de 20 € citoloxía o que nos da un total de 7.500 €. Temos que recordar que a C.I.G.-SAÚDE denunciou moitísimas veces que cos cartos gastados en enviar estas citoloxías fóra, se podía ter contratado a un patólogo de plantilla, co cal se cubriría o posto que deixou vacante o anterior patólogo e ainda sobrarían cartos.
A maiores queremos denunciar que non é que non haxa patólogos, cónstanos que mais dun lle veu traer o seu currículo ao Sr. Xerente.
O que nos queda claro con este tipo de actuacións é que non se quere potenciar para nada o noso hospital como dí o Sr, Xerente. Por todo esto pedimos a súa demisión.Váise e deixe o noso Hospital, que está destrozando coa súa pésima xestión.
Vicente Vázquez Vázquez, responsable local de C.I:G.- Saúde no Hospital.
COMO LLES AFECTA AOS PENSIONISTAS O TER QUE PAGAR POLOS MEDICAMENTOS
|
Deixo un artigo de Francisco Martínez Hidalgo publicado hoxe en praza.com
Tocar o intocable..., sen que o pareza
O noso cálculo comparativo do antes e o despois do repago farmacéutico para os nosos pensionistas ten como base a pensión media en Galicia, a máis baixa de todas as comunidades autónomas españolas: 692,71 euros ao mes, segundo datos do Ministerio de Emprego e Seguridade Social. Para a comparación imos usar dous datos relevantes: a subida das pensións do 1% que aprobou o goberno de Mariano Rajoy en decembro 2011 (antes da medida), e o tope máximo de pago para os pensionistas coa renda máis baixa de 8 euros ao mes (despois da medida).
Así, vemos que, da pensión media galega actual, 6,92 euros/mes corresponden á subida de 2011, mentres que a medida de repago lles quitará de media aos pensionistas unha cantidade superior a esta cifraAsí, vemos que, da pensión media galega actual, 6,92 euros/mes corresponden á subida de 2011, mentres que a medida de repago lles quitará de media aos pensionistas unha cantidade superior a esta cifra. Fagamos unha conta rápida: 6,92 (de subida) menos 8 (de pago farmacéutico) dános -1,08. Ou sexa, a medida de repago lles quita aos pensionistas toda a subida de 2011 máis 1,08 euros cada mes. Se, ademais, temos en conta a inflación -pois a suba do 1% de 2011 non compensaba tampouco o total da suba do custo da vida- vemos que o pensionista medio galego perdeu, nos cinco meses que van dende decembro de 2011 a abril de 2012, un 2% da súa renda mensual dispoñible.
O Pacto de Toledo cae en saco roto, por tanto. Non se garante o poder adquisitivo das pensións. Debilítase o principio de solidariedade. Empeórase a equidade do sistemaO Pacto de Toledo cae en saco roto, por tanto. Non se garante o poder adquisitivo das pensións. Debilítase o principio de solidariedade. Empeórase a equidade do sistema. Unha medida aparentemente enfocada sómente á atención sanitaria, acada afectando directamente a outro eixe do benestar social: o sistema de pensións. Velaí a difícil arte gobernativa de facer que as cousas parezan unha cousa que, en realidade, é outra ben diferente. Os gobernos covardes actúan a traizón. Velaquí outro acto máis.
A ideoloxía do recortar impide pensar en mellorar
A ideoloxía do recorte leva a buscar una liña de puntos pola que pasar a tesoira a case calquera parte. O goberno do PP permanece parapetado na redución do gasto sen pensar noutras actitudes e noutras saídas, mellores e máis viables a medio e longo prazo. Quizais porque o rédito político a curto resulta menor, ao mellor porque locen menos e non resultan tan vistosas, quizais porque no inmediato esixe un investimento que a súa ideoloxía non lles permite nin considerar. Estoume a referir ás melloras de xestión.O goberno do PP permanece parapetado na redución do gasto sen pensar noutras actitudes e noutras saídas, mellores e máis viables a medio e longo prazo. Quizais porque o rédito político a curto resulta menorA medida do repago oriéntase aparentemente á redución do consumo farmacéutico, e de feito sabemos que toneladas de fármacos caducan ou se destrúen por falta de uso cada ano. Pero, é o pagar máis a única saída? Curioso resulta, por exemplo, que para males de duración media moi limitada –unha dor de cabeza, todos os formatos de medicamento dispoñibles exceden en moito a duración do tratamento –apenas unhas horas. Entón temos que preguntarnos, ata que punto non pagamos en exceso por medicamentos que dificilmente usaremos completos dentro da súa data de caducidade? Non podería a industria farmacéutica adaptar os formatos á duración media dos males que tratan? Sobrarían tantas menciñas se fixésemos así? Aforraríamos algo? Se estimásemos as cifras das respostas, posiblemente nos sorprenderíamos.
Quen di mellorar a xestión a través dunha maior racionalización da industria farmacéutica, tamén di aumentar os ingresos controlando (ou, directamente, suprimindo) os plus salariais do persoal médicoQuen di mellorar a xestión a través dunha maior racionalización da industria farmacéutica, tamén di aumentar os ingresos controlando (ou, directamente, suprimindo) os plus salariais do persoal médico, acabar co dobre emprego público-privado do persoal sanitario, modernizar a táboa de prezos públicos dos servizos sanitarios e alugar o seu uso a clínicas ou centros privados, mellorar a xestión dos pacientes mutualistas e doutros réximes distintos ao da Seguridade Social… ¿son o pagar máis ou o recortar as únicas saídas? Claramente, a resposta é non. A mellora resulta unha saída máis sólida, e que resta ineficiencias e mellora a calidade da atención aos pacientes. Todo é querer e poñerse. Claro está.
Demasiado caro para ingresar tan pouco
Outro aspecto a ter en conta está na desigual distribución do consumo farmacéutico. Quen consume máis fármacos? Quen máis fármacos necesita. Quen precisa de máis fármacos? Quen ten a súa saúde nunha peor situación. Quen se atopa nunha peor condición de saúde? Aquí temos dous factores que inflúen máis ca outros: a peor calidade durante a vida laboral e a maior idade. O primeiro factor é o que explica que a maior parte dos afectados polo repago farmacéutico sexan pensionistas cunha renda inferior aos 18.000 euros anuais –afectados entón polo tope de 8 euros, pois polo xeral a peor calidade de vida laboral corresponde tamén aos salarios e rendas máis baixas. O segundo factor incorpora tamén ás rendas máis altas, pero só na medida en que fan uso do sistema público.A falta de audacia e compromiso ético deste goberno resulta alarmanteO resultado de todo isto é un sistema de xestión complicada, cuxo custo non creo compense o que vai ser capaz de ingresar e, sobre todo, as complexas consecuencias sociais que xerará a súa posta en marcha. Pois, aínda que existe un pretendido efecto renda na exclusión de pensións máis baixas e non contributivas, o cupo de sostemento do sistema será aquel das rendas entre o mínimo de subsistencia e os 18.000 euros. Nada alentador se, ademais, reducen o seu poder adquisitivo e afectan directamente ao seu benestar.
Deste xeito, este goberno toma unha mala decisión con consecuencias nefastas, mentres seguen pendentes as reformas farmacéuticas e de xestión que garantan a compatibilidade entre a mellora da calidade da atención e o aumento dos recurso financeiros. A falta de audacia e compromiso ético deste goberno resulta alarmante.
SUBMISIÓN DA XUNTA ÁS POLÍTICAS DE DESMANTELAMENTO DO SISTEMA SANITARIO
|
Cig-saúde considera que o Real Decreto responde a principios ideolóxicos da dereita máis reaccionaria que entende a sanidade como beneficencia e non como un dereito universal
O Real Decreto Lei de medidas urxentes para garantir a sostibilidade do Sistema Nacional de Saúde desmantela, segundo denuncia CIG-Saúde, o sistema sanitario público, elimina a universalidade da prestación sanitaria e principios básicos como a promoción da saúde, a prevención o tratamento e a rehabilitación, agravando os problemas de saúde pública. A isto engade que o Partido Popular, respondendo a principios ideolóxicos reaccionarios estabelece criterios discriminatorios dificultando o acceso a prestacións e medicamentos ás persoas, en función da súa renda ou da súa condición de asegurado/a, concibindo a sanidade como beneficencia e non como un dereito, co obxectivo de obrigar aos usuarios/as a recorrer a seguros privados para cubrir aqueles servizos que queden excluídos do catálogo de prestacións na sanidade pública.
CIG-Saúde lembra que a Lei de orzamentos xerais do Estado para o ano 1999, afianzaba a universalidade do sistema sanitario desvinculando a asistencia sanitaria da cotización á seguridade social. “A sanidade finánciase con impostos que pagamos todas e todos, polo tanto o dereito á atención sanitaria integral é tamén de todas e de todos”, afirma a secretaria nacional, María Xosé Abuín, quen engade que “con este decreto que vén de promulgar o goberno do Partrido Popular vincúlase o dereito á prestación sanitaria, e polo tano a súa declaración como aseguradas, ás persoas que estean de alta na seguridade social, criminalizando moi especialmente ás persoas máis desfavorecidas: inmigrantes, xubilados..., sen que se articule ningunha medida para facer agromar a economía somerxida, nin atallar a fraude fiscal existente, que si afectan ao conxunto dos ingresos que percibe o estado”.
CIG-Saúde lembra que no que respecta á economía somerxida, ás máis afectadas son unha vez máis as mulleres e inmigrantes, que en non poucos casos se ven abocados a traballar sen que exista unha relación contractual regulada legalmente.
A partir deste decreto, explica, regúlase o recoñecemento e o control da condición de asegurado/a ou beneficiario/a do mesmo, que dependerá do INNS e é só a partir deste recoñecemento cando nacerá o dereito a asistencia sanitaria.
Para a CIG-Saúde tamén resulta sorprendente que xa se estabelezan os tres niveis de carteira de servizos (carteira común básica, carteira común suplementaria e carteira común de servizos accesorios) cando tras da xuntanza do Consello Interterritorial de Saúde celebrado o pasado día 18 de abril, anunciábase que isto debateríase nunha seguinte xuntanza, ao igual que o copago por certas prestación, que xa aparecen incluídas neste decreto.
No desenvolvemento da carteira común de servizos recóllese que non se incluirán aquelas técnicas, tecnoloxías e procedementos cuxa contribución eficaz á prevención, diagnóstico, tratamento.. non estea suficientemente probada. Abuín alerta do perigo que entraña esta definición, porque a evidencia científica está elaborada por profesionais e “suficientemente probada” é unha decisión da administración sen base científica. “Que entenden por ‘suficientemente probada’ na rehabilitación, curación das doenzas, diminución da dor e sufrimento?”, pregúntase a secretaria nacional de CIG-Saúde, María Xosé Abuín.
Na carteira común suplementaria establécese o copago por prestación ortoprotésica, por produtos dietéticos e por transporte sanitario “non urxente”, suxeito a prescrición facultativa e por razóns clínicas. Na porcentaxe de aportación económica que ten que facer o usuario, di literalmente o decreto, “non se aplicará ningún límite”.
Respecto da carteira común de servizos accesorios esta será determinada polo goberno central en función do que consideren eles que non son servizos esenciais na prestación sanitaria ou “que son coadxuvantes ou de apoio para a mellora dunha patoloxía de carácter crónico”, advertindo a este respecto que están “suxeitas á aportación e ou reembolso por parte do usuario”.
Alén de considerar isto de “especial gravidade”, CIG-Saúde advirte que no propio decreto se especifica que “a aportación do usuario/a ou no seu caso, o reembolso rexerase polas mesmas normas que regulan a prestación farmacéutica”, pero tomando como referencia o prezo final de facturación que se decida para o Sistema Nacional de Saúde, “sen estabelecer un tope por renda, como no caso da prestación farmacéutica básica e que o usuario terá que efectuar o pagamento correspondente no momento da prestación”.
Prestación farmacéutica
O mesmo ocorre coa prestación farmacéutica, para a que se ten que efectuar o pagamento no momento da dispensación e a comunidade autónoma revisará cunha periodicidade semestral se procede ou non facer reintegros.
“A invasión de competencias é total, xa que as comunidades autónomas non poderán estabelecer medidas singulares de prescrición, dispensación e financiamento de fármacos e produtos sanitarios”, denuncia María Xosé Abuín.
Para a CIG-Saúde vulnérase ademais a protección de datos personais, xa que no propio articulado recóllese que o INSS poderá acceder aos nosos datos económicos para determinar a contía da achega na prestación farmacéutica sen consentimento previo do interesado.
Respecto da prescrición farmacéutica, a secretaria nacional da federación entende que as declaracións realizadas este luns pola conselleira de Sanidade en comparecencia parlamentaria, “son inaceptábeis”. Denuncia que a conselleira “intentou trasladar a responsabilidade da xestión farmacéutica do Sergas aos pensionistas” e aclara que se hai almacéns de medicamentos nas casas, “é porque alguén os prescribe, porque os pensionistas non teñen talonarios de receitas para automedicarse”.
Abuín sinala que Rocío Mosquera “non falou de prescrición eficiente en ningún momento”, considerando que esa é a súa responsabilidade e que “non se trata de prescribir nin o caro nin o barato, senón o que precisas”.
No almacenamento de medicamentos, atribúe tamén moita responsabilidade aos dispensadores farmacéuticos, que “non actúan como profesionais sanitarios senón como axentes comerciais” e lembra que o propio persoal farmacéutico de primaria está demandando o desenvolvemento de crónicos para poder facer unha prescrición efectiva e os médicos e médicas de primaria ter tempo abondo de consulta para actualizar as prescricións e para estas sexan reais e efectivas. “O que non merecemos é esta conselleira”.
Recursos humanos
O decreto consolida a conxelación dos cadros de persoal coa correspondente desaparición das prazas motivadas polas xubilacións. CIG-Saúde entende que dun plumazo anulan así todas as convocatorias de procesos selectivos incluídas as que estaban vinculadas á taxa de reposición do 10%.
Só así se explica que se introduza a necesidade urxente de garantir a mobilidade dos profesionais a través dun catálogo de categorías profesionais, que permite que os profesionais poidan acceder ás prazas vacantes doutros servizos de saúde, segundo entende o Ministerio “mellorando a calidade de asistencia”.
Tamén modifican o sistema retributivo introducindo o concepto de “avaliación do desempeño do posto”, que se terá en conta aos efectos da determinar unha parte das retribución complementarias, vinculadas precisamente á produtividade e ao rendemento. “Este sistema retributivo é o que estaba vixente nas fundacións sanitarias. As retribucións dividíanse en dúas porcentaxes, o 70% ou 80% eran retribucións fixas, e a restante porcentaxe acadábase por cumprimento de obxectivos e os períodos de Incapacidade Temporal estaban penalizados”, explica a secretaria nacional.
Integran ademais por decreto, no réxime estatutario, ao persoal funcionario ao servizo de institucións sanitarias públicas e, que en cada servizo de saúde se determinen as condicións de integración de persoal de cupo e zona. Para a CIG-Saúde é “inadmisíbel” que “vía decreto, anulando os acordos asinados en Galiza e sen pasar pola Mesa Sectorial, se modifiquen condicións laborais do persoal, anulando calquera posibilidade de negociación colectiva”, di Abuín, que se pregunta “cantas modificacións máis das nosas condicións laborais se atreverán a introducir por decretazo”.
A DITADURA DOS MERCADOS E A SAÚDE
|
Deíxovos aquí un interesante artigo de Pablo Vaamonde, publicado hoxe NO xornal dixital praza.com
A ditadura dos mercados e a saúde
O goberno do Partido Popular segue con fidelidade os ditados desta política ultraliberal que está a provocar a liquidación do estado de benestar, a laminación dos dereitos dos traballadores e o exterminio da clase media neste país. De seguir a este ritmo pronto chegaremos ao obxectivo que semellan perseguir: unha sociedade de castas onde unha clase dirixente detente o poder e a riqueza, mentres a maioría da poboación viviría nas marxes da pobreza, reducida á consideración de súbditos.
Non dan paus de cego, saben ben que lombos queren golpear. Tiñan unha axenda oculta que aplican con dilixenciaJuan José Millás dicía nun artigo que este goberno actúa como un polo sen cabeza e que vai dando paus de cego. Coido que erra no diagnóstico: os paus caen sempre do mesmo lado. A amnistía fiscal ofrecida ao crime organizado (para sanear o diñeiro negro da especulación, a trata de brancas e o comercio de drogas) é decidida polos mesmos que cargan contra a sanidade e a educación públicas, contra os pensionistas e os inmigrantes, aos que veñen de deixar sen cobertura sanitaria.
Non dan paus de cego, saben ben que lombos queren golpear. Tiñan unha axenda oculta que aplican con dilixencia. Na campaña electoral mentiron con descaro: agora están a facer o contrario do anunciado. De non producirse, no Estado e en Europa, unha reacción popular contra esta política destrutiva, retornaremos a tempos pretéritos, cunha sociedade dividida e con grandes tensións na convivencia cidadá.
Aos poucos días de conseguir o goberno de Madrid, Rajoy aprobou o maior recorte orzamentario da historia (16.400 millóns de euros) e unha grande subida dos impostos, conxelou os salarios e as pensións e freou en seco a Lei de dependenciaAos poucos días de conseguir o goberno de Madrid, Rajoy aprobou o maior recorte orzamentario da historia (16.400 millóns de euros) e unha grande subida dos impostos, conxelou os salarios e as pensións e freou en seco a Lei de dependencia. Non foi dabondo: a primeiros de abril anuncia –mediante unha nota de prensa- un novo recorte (en sanidade e educación) de 10.000 millóns de euros e anuncia próximas privatizacións. Mentres, o ministro De Guindos propón abrir o debate sobre que as rendas máis altas paguen os servizos sanitarios (en realidade o que hai detrás deste enunciado é o aviso dunha sanidade dualizada: a beneficencia para os pobres e a sanidade privada para os poderosos).
A mediados de abril Rajoy anuncia, desde México, a posta en marcha do copagamento das medicinas. Aumenta a porcentaxe a pagar polas persoas en activo e impón un recargo aos pensionistas, que sempre tiveran a prestación farmacéutica gratuíta. Trátase dunha medida tremendamente inxusta, ademais de representar un auténtico fraude electoral, xa que o PP negou repetidamente a súa intención de implantar o copagamento. Vén ser un novo imposto sobre a enfermidade e a vellez; ser maior e estar enfermo, o que sucede a miúdo, vai ser castigado por este goberno sen que lles trema o pulso. Supón, ademais, unha devalación da renda dos pensionistas, e debemos lembrar que a contía media das pensións en Galicia non chega aos 700 euros mensuais.
Van seguir. Non van parar aquí. Coa crise como escusa van continuar nesta tarefa de liquidación dos servizos públicos para entregar espazos de negocio -na sanidade e na educación- aos seus amigos e colaboradoresVan seguir. Non van parar aquí. Coa crise como escusa van continuar nesta tarefa de liquidación dos servizos públicos para entregar espazos de negocio -na sanidade e na educación- aos seus amigos e colaboradores. O FMI, principal inspirador destas políticas, ven de descubrir un novo risco e arrastrará aos gobernos a adoptar novas medidas. Falan agora do risco da lonxevidade, e alertan de que “a prolongación da esperanza de vida provoca custos financeiros”.
Aconsellan os gobernos que adopten medidas para que o feito de vivir máis do agardado non produza riscos económicos. A institución dirixida por Christine Lagarde (quen aplaude con entusiasmo os recortes de Rajoy e reclama máis diñeiro para os bancos) afirma que as entidades que ofrecen pensións deben poder actuar con flexibilidade: “se non é posible incrementar as contribucións ou subir a idade de xubilación, posiblemente haberá que recortar as prestacións”.
Ata hai pouco era válida a mensaxe da OMS que propugnaba “engadir anos á vida e vida aos anos”. A lonxevidade, que debería ser celebrada como unha grande conquista, é agora catalogada como un perigo financeiroAta hai pouco era válida a mensaxe da OMS que propugnaba “engadir anos á vida e vida aos anos”. A lonxevidade, que debería ser celebrada como unha grande conquista, é agora catalogada como un perigo financeiro. Veñen propoñer que as persoas maiores traballen e coticen ata ben tarde, e despois teñen que morrer pronto, para que a vida post-laboral non signifique unha carga para os gobernos e as compañías aseguradoras. Hai uns anos ninguén se atrevería a dicir estas cousas en voz alta: agora o FMI elabora un documento, que pretende presentar como rigoroso, e emite un comunicado de prensa para divulgar as súas propostas. Tristes tempos estes en que as persoas de ben, que traballan toda a vida con decencia, pasan á ser considerados inimigos do sistema, que poñen en risco a estabilidade financeira.
Esta clase de xente é a que dirixe o mundo. Haberá que quitarlles das mans a vara de mando, ou as cousas non irán a mellorPero non debemos sorprendernos da categoría moral destes enunciados do FMI se lembramos o nome dos últimos dirixentes desta institución. Ata 2007 estivo dirixida por Rodrigo Rato (agora presidente de Bankia); daquela emitía informes favorables sobre a evolución da economía mundial, cando a crise estaba xa a producir os seus primeiros estragos. Sucedeuno Dominique Strauss-Kahn, aquel suxeito enfermo de priapismo, denunciado por un intento de violación por unha empregada dun hotel de Nova Iorque e que agora está imputado nun caso de proxenetismo e sinalado pola prensa amarela por participar en festas “libertinas”. Esta clase de xente é a que dirixe o mundo. Haberá que quitarlles das mans a vara de mando, ou as cousas non irán a mellor.
OS MAIORES DE 26 ANOS SEN TRABALLO TERÁN QUE PAGAR POLOS SERVIZOS SANITARIOS
|
Deixo unha noticia publicada en vozpópuli na que se comenta que esta medida copióuna o PP do SERGAS. Xa se empeza a notar a man da gran Farjas. Deus nos pille confesaos.
Los mayores de 26 años no demandantes de empleo asumirán los costes sanitarios
COPAGO FARMACÉUTICO E TAMÉN SANITARIO
Martes, 24 Abril 2012 23:26 |
|
CIG-Saúde exixe da Xunta de Galiza que manifeste o seu rexeitamento e oposición frontal á invasión de competencias do goberno central
O Boletín Oficial do Estado publica hoxe o Real Decreto Lei de medidas urxentes en materia de sanidade. CIG-Saúde denuncia que desde o goberno de Madrid se impoñen así, toda unha serie de medidas sobre materias que “son de competencia exclusiva da Xunta de Galiza” e que esas medidas van moito máis alá das anunciadas tras da xuntanza do Consello Interterritorial de Saúde do pasado 18 de abril, estabelecendo xa unha carteira de servizos comúns básicos e, ademais do copago farmacéutico, o copago sanitario para a prestación dalgúns servizos que non son considerados como tal.
 CIG-Saúde, que está a estudar o alcance destas medidas e que presentará unha análise pormenorizada das mesmas, exixe que desde a Xunta de Galiza se adopte unha postura de rexeitamento e oposición frontal fronte á “invasión de competencias que se fai desde o goberno central” e denuncia que se está conculcando o propio Estatuto de Autonomía.
A federación xa se dirixiu por carta á conselleira de Sanidade , Rocío Mosquera, e á Directora de Recursos Humanos, Esperanza Fernández Lago, tras recibir, vía correo electrónico, unha comunicación desta última na que se afirma que “xa estamos analizando as citadas medidas no seu conxunto e, dun xeito específicio ás que teñen repercusión na área de recursos humanos e sexan susceptíbeis de tratamento na mesa sectorial”. Para CIG-Saúde esta afirmación indica que na consellaría de Sanidade, ou cando menos no departamento de Recursos Humanos, “nin sequera se tiña coñecemento das medidas que se ditan desde Madrid unilateralmente e invadindo competencias desta administración, e que se aceptan e se acatan sen oposición de ningún tipo”. Neste sentido, CIG-Saúde sinala que no Real Decreto estabelécense mesmo medidas que modifican a actual regulación das condicións laborais do persoal, e pregúntase como pode consentir a administración que se diten unilaterlamente normas que afectan drasticamente a materias sobre as que Galiza ten competencia exclusiva. “Non entendemos que se adopte unha postura de submisión absoluta aos ditados do goberno central e se faga deixadez de funcións no que respecta ás competencias que, en sanidade ten a Xunta de Galiza”. CIG-Saúde manifesta ademais que “non toleramos que se acepte de bo grao esta invasión de competencias e se actúe como administración marioneta en mans do goberno central”. |
- ESCRITO DIRIXIDO A RECURSOS HUMANOS E Á CONSELLEIRA
- A C.I.G. PROPÓN UNHA NOVA FOLGA PARA XUÑO
- REUNIÓN DA XUNTA DE PERSOAL COA DIRECCIÓN 16-4-12
- PRAZAS PARA TRASLADOS DE FEAS
- SOLICITUDES INSCRICIÓN VINCULACIÓNS TEMPORAIS SERGAS E ENTIDADES ADSCRITAS Á CONSELLERÍA DE SANIDADE
- NON IMOS TOCAR AS PENSIÓNS
En otras palabras: los mayores de 26 años que no figuren en los servicios de empleo –coticen o no- tendrán que pagar los servicios sanitarios. Se trata de una medida auscultada que esta mañana criticó Rubalcaba en el Congreso de los Diputados y que ha pasado desapercibida.
Al parecer, se trata de una copia de la reforma que Alberto Núñez Feijoó implantó en los servicios de Salud gallegos (el Sergas) el pasado 29 de septiembre de 2011. Un protocolo fue enviado entonces por la Xunta a las unidades que tramitaban la tarjeta sanitaria, obligatoria para ser atendido gratuitamente por alguno de estos servicios.
Rubalcaba también criticó el copago anunciado la semana pasada por el PP así como el veto al turismo sanitario que, según el secretario general del PSOE, “esconde un ejercicio de insensibilidad social y un acto de xenofobia siniestra que va contra los inmigrantes irregulares"