Podedes descargar aqui o escrito que nos remite a xefa de servizo de deseño e acreditación das cualificacións, da Consellaría de Traballo. No devandito escrito aceptan a proposta que fixo CIG-SAÚDE de incluir a cualificación profesional deste colectivo dentro da familia profesional de sanidade. Daranlle traslado da mesma ao Instituto Nacional de Cualificacións.Previa á reunión de Mesa Sectorial tivemos unha reunión das organizacións sindicais, agora parece que todas as organizacións sindicais coincidimos no diagnóstico do que está a facer o SERGAS coa política sanitaria e moi particularmente coa política de persoal.
Unha vez iniciada a xuntanza de Mesa Sectorial, a Directora de RRHH do SERGAS pretende dar por aprobado o Plan de Ordenación de Recursos Humanos (PORH), limitando o debate do documento á periodicidade coa que se convocarían os concursos de traslados e OPE. O resto do articulado do documento parece que non ten máis debate, pois a Admón non acepta ningunha das alegacións presentadas e dá por rematada a negociación. A súa intención é publicar o PORH mediante unha Resolución de Orde, para a axilizar a súa entrada en vigor, por iso non o tramitan como Decreto xa que canto antes sexa efectivo seica mellor.
Na quenda de intervencións das organizacións sindicais demos lectura ao escrito conxunto, por parte da Admón comunicóusenos que o consultarían coas instancias superiores e daríannos a contestación pertinente. A nosa impresión é que por parte do SERGAS onte deron por rematada a negociación.
Conclusións de CIG-SAÚDE sobre o PORH.
Na rolda de intervención como CIG-SAÚDE, denunciamos unha vez máis a actitude da Admón. É impresentable que unha Admón pretenda sacar adiante dúas normas de tanto calado sen o mínimo consenso sindical.
* Convocatoria de traslados de todas as categorías (agás FEAS). O prazo para solicitar queda aberto ata o 15 de setembro.
AOS MEDIOS DE COMUNICACIÓN
A SECCIÓN SINDICAL DE C.I.G.-SAÚDE DO HOSPITAL COMARCAL DE MONFORTE,
Quere denunciar o peche de 28 camas durante os meses de xullo e agosto.Cando as listas de espera son unhas dás mais altas de Galiza prodúcese este peche,co único fin de aforrar cartos. Ainda que dirán que é co fin de que os profesionais disfruten dás súas vacacións.
O que non dín e que enriba da mesa do Xerente,seguen a ter curriculums de profesionais para substituir ós que se van de vacacións.
Tamén queremos denunciar á Xerencia e a Dirección de Enfermería pola política de ninguneo o que nos ten sometidos e pola presión a que somete ao persoal en vez de defendelos cando xurde algún problema.
Así como polos recortes no cómputo de xornada ou a cobertura de persoal.
Asimesmo queremos denunciar que o luns 19 de xullo o hospital quedou sen dirección.Seica tres se atopaban de vacacións e os outros dous tiveron que ir a Santiago.Nos preguntámonos que pasaría se houbese algún problema.Quén ía ser o encargado de resolvelo,os auxiliares administrativos?Parécenos que eles xa teñen traballo dabondo e resolven bastantes problemas que nada teñen que ver co seu cometido e que non son competencia súa.
A estas dúas persoas o que lles pedimos é que cambien a súa actitude ou si non o mellor que poden facer é marchar por onde viñeron,polo ben do Hospital que demitan dunha vez.
Monforte,27 de xullo de 2010
Deixo unha ligación coa noticia n'A Voz.Como veredes non ten moito que ver coa nota de prensa que mandamos.
Mesa sectorial do luns 19 de Xullo
Nesta reunión abordáronse os temas que estaban incluídos na orde do día e outros temas que expuxemos coma CIG-SAÚDE
Isto aféctanos de cara o novo decreto de Xestión Integrada da área de Monforte: imos depender de Lugo
Orde do día:
1.- Decreto de Xestión Integrada.
2.- Decreto de Ordenación de Recursos Humanos.
3.- 4º grao réxime extraordinario de carreira, pendente de convocar.
1.- Xestión Integrada.
A Administración fíxonos entrega dun novo documento que mantén integramente o modelo de xestión recollido no anterior, as pequenas modificacións son de redacción. Despois do debate e de reiterar as alegacións xa presentadas esta foi a nosa conclusión sobre o Decreto de Xestión Integrada
O señor Benigno parece que está empeñado en darlle a razón ó S€RGAS.Debe querer que saquen o decreto tal como ía sair ao principio.É dicir que dependamos de Lugo totalmente.Ou polo menos eso é o que parece despois do que fixo hoxe.
Seica no noso hospital non quedou ningunha persoa responsable,é dicir non había ninguén na dirección.O director médico e a directora de xestión están de vacacións e a directora de enfermería e o xerente seica de curso en Santiago.Caralludo, e as decisións que haxa que tomar que as tomen os administrativos, que como están pouco sobrecargados de traballo...
E logo non deixan marchar a xente de vacacións porque ten que estar o 50% da plantilla fixa, compre ter "güevos"...
Meu deus o que nos caiu aquí...
|
Deixo aquí un interesantísimo artigo publicado hoxe no diario El País por Antón Baamonde. Me he encontrado con Xaquín Álvarez Corbacho en la Alameda de Santiago y hemos ido a visitar una fuente y un pequeño jardín con laberinto que antes fue cementerio de peregrinos. Ser un turista en la propia ciudad es algo muy satisfactorio. Uno mira con otros ojos -con gafas de sol- lo que ve todos los días y descubre una cierta espiritualidad en la geografía urbana. De repente, los dos hemos pensado en Otero Pedrayo, que sigue siendo el autor de la mejor guía de Galicia y el mejor intérprete de Compostela. Vivimos tan urgidos por las ansiedades de la crisis y de un mundo que parece caerse a pedazos -deconstruírse, si lo decimos al modo del estructuralismo francés- que nos reconforta dirigir la atención a pequeños espacios de eternidad: el ciprés y la fuente. La transferencia de recursos al sector privado es robar a los pobres para repartir a los ricos Las fundaciones fracasaron y lo de ahora es peor: es poner en riesgo la financiación de la Sanidad Europa se formó en torno al Camino de Santiago. Muy bien, de acuerdo: pero, a veces, Europa nos hace la puñeta. Puestos a no ser esencialistas de nada, tampoco conviene serlo de la Unión, de la que no siempre vienen buenas noticias, ni sacos cargados de monedas. Tomemos, por ejemplo, el Hospital de Vigo. La fórmula de financiación que ha escogido la Xunta para construirlo incrementa su precio y, en realidad, fomenta la privatización de buena parte de sus servicios, algunos esenciales. No sólo la cafetería o el aparcamiento, al final hasta la ecografía, de cuya correcta interpretación pueden depender tantas vidas, puede llegar a ser encargada, vía Internet, a un médico en la India tal vez muy competente, pero muy lejos de su paciente y de la información que su trato pueda depararle. Al fin y al cabo, la medicina sigue operando con síntomas que sólo pueden detectarse con la observación y el trato directo. Ello es así, porque la UE obliga a las Comunidades Autónomas a evitar que su déficit no aumente por encima de un 3% . Es esta una norma de hierro, que vale tanto para administraciones saneadas como para aquellas por las que nadie daría ni un euro. La UE lo hace por dos razones. La primera, el muy comprensible temor alemán a la hiperinflación. En la medida en que el euro es una versión ampliada del marco alemán y el BCE del Bundesbank lleva en sus genes la memoria de la crisis de los años veinte en la que en dos años -del 22 al 24- la cosa llegó al extremo del 3,25 millones por ciento. Las ulteriores consecuencias de aquello -una guerra mundial, 40 millones de muertos- las conocemos y, en efecto, mejor sería no repetirlo. La segunda razón es, sin embargo, menos juiciosa. Europa es hoy un continente dominado por ese dogmático liberalismo económico que azota el planeta. Con echarle un vistazo a la composición del Parlamento Europeo basta para entender que la derecha gana por goleada, y aunque no necesariamente tendría que estar orientada por la ortodoxia de la Escuela de Chicago, lo cierto es que del capitalismo renano -el dinero de rostro humano- ya va quedando poca cosa. Hasta Angela Merkel parece haber caído en la tela de araña del mundo financiero, en esa visión cortoplacista de los ejecutivos de la banca frente al tiempo más amplio y pausado de la industria. Por lo que respecta a Feijóo y su Gobierno ya sabemos que su entusiasmo por el mercado sin fronteras no conoce límites. En ello no le va a la zaga a Esperanza Aguirre y, si tiene tiempo suficiente, conseguirá incrementar el volumen de negocio de la sanidad y la educación privadas y adelgazar la administración pública a límites exiguos, ínfimos, insignificantes. La derecha actual combina el fundamentalismo del mercado con el esencialismo moral de la Iglesia sin aparente conciencia de la contradicción. Las dos son auténticas amenazas a la libertad. Pero volvamos al Hospital de Vigo. La prohibición de sobrepasar aquel porcentaje de déficit no impide que el Sergas se comprometa, para financiar con capital privado la obra, a pagar un canon anual máximo de 71,6 millones de euros anuales durante 20 años a las empresas comprometidas en el proyecto hasta completar 1.400 millones cuando en realidad su coste ronda los 450. En ese tiempo el hospital es un activo de la empresa y no del Sergas que sólo lo recibe cuanto el edificio ya necesita proceder a su rehabilitación. La transferencia de recursos al sector privado, por tanto, es obscena. Como el rescate de los bancos por los estados la cosa consiste en robar a los pobres para repartir el dinero entre los ricos. Y ello, valga la experiencia inglesa como ejemplo, empeorando la calidad asistencial y sin que se pueda constatar beneficio alguno, en ningún orden. La experiencia comparada no presta apoyo a esta fórmula de financiación, digan lo que digan, y Pilar Farjas tiene que saberlo. En realidad, el partenariado público-privado no es sino una estafa de guante blanco. En el pasado el PP de Galicia ya creó fundaciones sanitarias que constituyeron un fracaso rotundo. Lo de ahora es peor si cabe: es poner en riesgo la financiación futura de un servicio básico. |


